Blog

Μαγικά φίλτρα,φυλαχτά, κυκλικοί χοροί. Τελικά τι είναι η μαγεία;

Γράφει η
Βασκανία και Σφάκελο [φάσκελο] Κατάρες, Κατάδεση, Τοτέμ, Ομοιώματα, Ερωτικά Φίλτρα, Φυλακτά, Δεισιδαιμονίες, Μαντζούνια, Μαγγανείες, το πρόσωπο της Γοργόνας Μέδουσας, το Δόρυ, οι Φαλλοί, το Ύψωμα του Μεσαίου Δάχτυλου, οι Κυκλικοί Χοροί … όλα κατά της μαγείας και του κακού που επιβουλεύεται κάθε στιγμή, την σύντομη ζωή μας. Ένα θέμα πάντοτε επίκαιρο και ταυτόχρονα, μονίμως άγνωστο, παράξενο ή παρεξηγημένο. Αιώνες πριν, το αρχαιοελληνικό παρελθόν δεν περιελάμβανε μόνο τη δημιουργία έργων υψηλής τέχνης και την ανάπτυξη της φιλοσοφικής σκέψης, είχε και μια λιγότερο λαμπερή πλευρά. Στην καθημερινή ζωή και στον αγώνα για την επιβίωση οι δεισιδαιμονίες και η μαγεία κατείχαν σοβαρή θέση.
Η μαγεία δεν ήταν άγνωστη στην αρχαία Ελλάδα, το αντίθετο
 
Μπορεί να ήρθε από την Ανατολή, μπορεί να διαποτίστηκε από το ελληνικό πνεύμα, ταυτόχρονα όμως παρέμεινε αυτό που ήταν: Μαγεία. Όσο για τις λέξεις «Αμπρα κατάμπρα» που όλοι κάποτε έχουμε χρησιμοποιήσει, ποιος υποψιάζεται ότι ανάγονται σε αρχαίους μαγικούς λόγους όπως το όνομα του δαίμονα Αβρασάξ και η παλινδρομική φράση «ΑΒΛΑΝΑΘΑΝΑΛΒΑ».
 
H κατάδεση – δηλαδή το δέσιμο του αντιπάλου και η παράδοσή του στην επενέργεια των καταχθόνιων δυνάμεων- συνδεόταν με διάφορες τελετουργίες. H επιλογή του μολύβδου σαν το μέσο που θα φέρει την κατάρα δεν είναι τυχαία, αφού πρόκειται για ένα βαρύ, ψυχρό και γκρίζο μέταλλο που συνδέεται και με τον πλανήτη Κρόνο. Η κατασκευή ομοιωμάτων του αντιπάλου, η λεγομένη καταπασσάλευση – και το κάρφωμά τους, το κλείσιμό τους σε ομοιώματα φερέτρων, η απαγγελία μαγικών εκφράσεων και η τελετουργική εναπόθεση του καταδέσμου σε τάφους ή σε άλλες εισόδους του κάτω κόσμου, για παράδειγμα σε πηγάδια, ανήκαν σε αυτές. Σήμερα αν επισκεφτείτε το μουσείο του Κεραμεικού στην Αθήνα θα δείτε τέτοια παραδείγματα.
 
Ποιοι ήταν οι μάγοι;
 
Ήταν μία εκ των έξι φυλών των Μήδων, όπως εξηγεί η ιστορικός- βυζαντινολόγος Αναστασία Βακαλούδη. Θεωρείται ότι οι Έλληνες μπορεί να τους γνώρισαν ως θρησκευτικούς αξιωματούχους στον στρατό του Κύρου και να κατονόμασαν γενικά με τον όρο «μαγεία» την ακατανόητη γι’ αυτούς γλώσσα, τις παράξενες πρακτικές που χρησιμοποιούσαν και βέβαια την ενασχόλησή τους με τις απόκρυφες τέχνες. Όταν οι Έλληνες γνώρισαν τους μάγους, τον 6ο αιώνα π.Κ.Ε. εποχή των Αχαιμενιδών, είχαν το όνομα «Μαγουσαίοι» και ισχυρίζονταν ότι ήταν απόγονοι των Μάγων ιερέων του ιδρυτή της περσικής πυρολατρίας Ζωροάστρη (άλλωστε και οι Πέρσες ονομάζονταν Μαγώγ) Στην πορεία όμως οι Μαγουσαίοι διαφοροποιήθηκαν, με σημαντικότερη απόκλιση την καλλιέργεια της λατρείας και των θεών του Κακού, ενώ ήταν οι πρώτοι οι οποίοι συστηματοποίησαν την τέχνη της επίκλησης των κακοποιών δαιμόνων με «επωδές».
 
Τον 4ο αιώνα π.Κ.Ε. η θεωρία του Πλάτωνα περί των δαιμόνων, τους οποίους θεωρούσε κάτι μεταξύ θνητού και αθανάτου και με αποστολή να μεταφράζουν τις θελήσεις των θεών στους ανθρώπους αλλά και να μεταφέρουν τις επικλήσεις των τελευταίων προς τις θεότητες, υπήρξε καθοριστική για την κυριάρχηση της λατρείας των δαιμόνων στην Ελλάδα. Ο Αριστοτέλης εξάλλου έβλεπε την περσική μαγεία ως φιλοσοφία, όπως επίσης τις θεωρίες των Βαβυλωνίων, των Ασσυρίων και Χαλδαίων, των γυμνοσοφιστών των Ινδιών και άλλων. Σημειώνεται ωστόσο ότι και οι δύο εξέφραζαν την αποστροφή τους για τη μαύρη μαγεία που στόχευε στη βλάβη και στον θάνατο των ανθρώπων. Εξάλλου τα εγκλήματα μαγείας και φαρμακείας τιμωρούνταν πολύ αυστηρά από την πολιτεία.
 
Βασκανία και Σφάκελο [φάσκελο]
 
Φτου μη σε βασκάνω. Μούντζα, κακό μάτι, άσεμνες χειρονομίες, φτύσιμο, όλα τους έχουν ρίζες στην Αρχαιότητα, σχετίζονται με τη μαγεία και θεωρούνται ως σήμερα, κάποια από αυτά με παραποιημένο πλέον νόημα, αποτρεπτικά της βασκανίας. Το πιο αυθόρμητο και άμεσο μέτρο αντιμετώπισης του κακού, ήδη από την αρχαιότητα, ήταν το σφάκελο (φάσκελο) και ο εμπτυσμός, ενέργειες στις οποίες είχαν αποδοθεί μαγικές δυνάμεις.
Απέναντι στα διάφορα μαγικά φυλαχτά της εποχής η Εκκλησία συνέστησε το δικό της μαγικό, το σύμβολο του σταυρού.
 
Η πίστη για την ύπαρξη του κακού ματιού υπάρχει ριζωμένη μέχρι σήμερα από τους αρχαίους λαούς, Χαλδαίους, Ασσύριους, Ιουδαίους, Αιγυπτίους, και φυσικά Έλληνες και Ρωμαίους μέσω των οποίων επικράτησε σε όλη την Ευρώπη και συνεχίζει ακόμη και σήμερα να διατηρείται στους «πολιτισμένους» λαούς, απασχολώντας ακόμη και την επιστήμη αφού πλέον παραδέχεται, θέλοντας και μη, ότι η ύλη αποτελείται και δημιουργείται από ενέργεια και καταβάλει προσπάθειες να την κατανοήσει, να την ελέγξει, όχι πάντα για το καλό του ανθρώπινου ζώου. Σκέψου ότι η διάσπαση [η καταστροφή, ο θάνατος] του ατόμου προκαλεί την πυρηνική ενέργεια, που γνωρίζουμε πολύ καλά τι κάνει, ενώ σε αντιπαραβολή η Οργονοενέργεια είναι η ενέργεια της ζωής που ούτε καταστρέφει ούτε θανατώνει.
 
 
Το καλάθι είναι άδειο