Blog

Αεροδυναμικά οι μέλισσες δεν πρέπει να πετούν...

Γράφει η
Μία από τις πιο αόριστες ερωτήσεις στην επιστήμη έχει απαντηθεί τελικά: Πως πετούν οι μέλισσες; Αν και το ζήτημα δεν είναι τόσο σπουδαίο όπως για παράδειγμα, πως άρχισε ο κόσμος; ή πως άρχισε η ζωή πάνω στην γη; όμως η φυσική της πτήσης των μελισσών είχε περιπλέξει τους επιστήμονες όλου του κόσμου που ασχολούνται με την μελισσοκομία, για παραπάνω από 70 έτη. Το 1934 ο Γάλλος εντομολόγος August Magnan υπολόγισε ότι η  πτήση των μελισσών ήταν αεροδυναμικά αδύνατη.
Το τυχαίο χτύπημα των φτερών τους δεν πρέπει έτσι απλά να κρατά τα βαριά έντομα στον αέρα. Και όμως οι μέλισσες οι οποίες βεβαίως πετούν, φέρανε την διχογνωμία μεταξύ της πρόβλεψης και της πραγματικότητας, έχει χρησιμοποιηθεί για δεκαετίες μεταξύ επιστημόνων και μηχανικών. Υπήρξε πραγματικά ανικανότητα με τα μέσα και την γνώση που διέθεταν να εξηγήσουν αυτές τις σύνθετες βιολογικές  διαδικασίες.
Οι μέλισσες εκμεταλλεύονται μερικούς από τους πιο εξωτικούς μηχανισμούς πτήσης που είναι διαθέσιμοι στα έντομα. Εξαγριωμένη χτυπά τα φτερά της με εκπληκτική ταχύτητα. Γενικά όσο μικρότερο είναι το έντομο τόσο πιο γρήγορο το χτύπημα των φτερών του.
 
Αυτό γίνεται διότι έχουμε αεροδυναμικές μειώσεις απόδοσης ανάλογα με το μέγεθος και έτσι για να αντισταθμίσουν (εξισώσουν)  τα μικρά έντομα πρέπει τα χτυπήματα των φτερών τους να είναι γρηγορότερα. Το χτύπημα των φτερών των κουνουπιών είναι σε μια συχνότητα πάνω από 400 χτυπήματα το δευτερόλεπτο. Η ύπαρξη σχετικά μεγάλων εντόμων όπως είναι οι μέλισσες, θα αναμενόταν να χτυπήσουν τα φτερά τους μάλλον πιο αργά, διαγράφοντας μια ημικυκλική πορεία σαν τα άλλα έντομα που πετούν και των οποίων τα φτερά διαγράφουν το ίδιο ευρύ τόξο. Κανένα άλλο έντομο όμως εκτός από την μέλισσα δεν το καταφέρνει αυτό.
 
Οι μέλισσες έχουν εξελίξει τους μυς πτήσης, αφού είναι τελείως διαφορετικοί από εκείνους των άλλων εντόμων. Συμπερασματικά βλέπουμε πως τα φτερά πρέπει να λειτουργήσουν γρήγορα και σε μια σταθερή συχνότητα, διαφορετικά ο μυς δεν παράγει αρκετή ισχύ.Αυτό είναι μια από εκείνες τις περιπτώσεις όπου μπορεί να κάνουμε ένα λάθος με την εξέταση της μέλισσας και να υποθέτουμε αλλά και να πιστεύουμε ότι προσαρμόζεται τέλεια. Τα φτερά τους κτυπούν στο μισό του τόξου, περίπου στις 90° μοίρες και όχι πολύ γρήγορα, περίπου στα 230 φτερουγίσματα το δευτερόλεπτο. 
 
Ένα άλλο συμπέρασμα είναι ότι οι πρόγονοι των σημερινών μελισσών εξέλιξαν αυτό είδος μυός για κάποιες ιδιαίτερες συνθήκες εκείνης της εποχής (εκατομμύρια χρόνια), οι μεταγενέστερες αυτών (χιλιάδες χρόνια), κληρονόμησαν αυτό το είδος μυός και οι παρούσες μέλισσες πρέπει να ζήσουν με τις ιδιαιτερότητες αυτές.
 
 
Το καλάθι είναι άδειο